Ikigai (een reden van bestaan) is een Japans concept waarmee iemand een doel in het leven, of meer concreet een passende baan met de juiste motivatie kan vinden. Het helpt om een functie/zingeving te vinden waarbij iemand het beste tot zijn of haar recht komt.
Mijn ikigai is de reden waarom ik ’s ochtends mijn bed uitkom: het leven voelt de moeite waard als ik mensen via budo en mijn werk met paarden help om sterker, vrijer en meer in balans te komen. Voor mij komt alles samen in wat ik graag doe, waar ik goed in ben, wat anderen nodig hebben en waarmee ik een beetje verdien: lesgeven, begeleiden, trainen en groeien op én naast de mat.
Ikigai wordt gevisualiseerd in een venndiagram in de vorm van een bloem met vier bladeren waarbij elk blad een eigenschap vertegenwoordigt. Het ideaal is om een baan te vinden die aan alle vier de eigenschappen voldoet. Dat betekent een baan:
- Waar iemand van houdt;
- Waar iemand goed in is;
- Waar iemand voor betaald wordt;
- Wat de wereld (of iemands omgeving) nodig heeft.
De eerste drie bladeren hebben betrekking op iemand zelf, het vierde op de maatschappij. Voldoet de functie slechts aan een deel van bovenstaande criteria dan is de baan slechts te definiëren als gewoon een beroep of passie of missie. Voldoet de baan aan alle vier dan heeft de persoon zijn/haar ikigai gevonden.
Het concept ikigai is reeds eeuwenoud maar werd in 1966 beschreven door psychiater Mieko Kamiya in een boek genaamd Over de zin van het leven. Auteur Dan Buettner stelde in het blad National Geographic dat ikigai mogelijk een van de redenen is waarom de bewoners van Okinawa zo laat met pensioen gaan.
